دانشگاه تهران پژوهش های روستائی 2008-7373 8 1 2017 03 21 Analysis of the Status of Sustainable Entrepreneurship in Macro and Sectorial Agricultural Policies of the Islamic Republic of Iran واکاوی وضعیت کارآفرینی پایداردر سیاستهای کلان و بخشی کشاورزی جمهوری اسلامی ایران 82 99 62142 FA پگاه مریدسادات استادیار، گروه جغرافیا و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-6656-5838 عبدالرضا رکن‌الدین افتخاری استاد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. مهدی پورطاهری دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی،دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. حسین شعبانعلی فمی دانشیار، گروه توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-4885-0317 Journal Article 2017 01 15 Currently, according to the various challenges of sustainable agriculture development principles such as competitive market, new technologies, and environment protection, developing sustainable entrepreneurship in agriculture sector is introduced as a key and an effective strategy to achieve agricultural sustainability. For this purpose, it is essential to provide appropriate policies on economic, social, and environmental dimensions. The current study aimed at analyzing the status of dimensions and elements of sustainable entrepreneurship in macro and sectorial agricultural policies of Islamic Republic of Iran. Content analysis research method was used to analyze the policies. Hierarchical additive weighting method (HAW) and the Shannon entropy weighting method were used to prioritize the 5-year development plan. The results showed that the entrepreneurship term was used in the Islamic Republic of Iran policy documents from the second development plan. But, sustainable entrepreneurship term is not used yet. Therefore, the sustainable entrepreneurship thought should be entered into the national policy. Due to entering the sustainability and entrepreneurial thought, and the terms related to the components of sustainable entrepreneurship in the policy documents of I.R.I, there is no obstacle to enter sustainable entrepreneurship thought in macro and sectorial policies including the constitutional law and Iran outlook 1404 and its policies, and 5 year development plans. According to the status of importance of sustainable entrepreneurship dimensions in 5 year development plan documents, the second plan is in first priority and then there are first, fifth, forth, and third plans. در حال حاضر با توجه به چالش‌های مختلف توسعه پایدار کشاورزی، مانند رقابتی شدن بازار، توسعه فناوری‌های جدید و حفظ محیط‏زیست، توسعه پایدار کارآفرینی در بخش کشاورزی، به عنوان راهبردی اثربخش برای دستیابی به توسعه پایدار کشاورزی مطرح شده است. بدین منظور، اتخاذ سیاست‌های مناسب در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی ضروری است. هدف مقاله حاضر واکاوی وضعیت ابعاد و مؤلفه‎های پشتیبان کارآفرینی پایدار در سیاست‌های کلان و بخشی کشاورزی جمهوری اسلامی ایران است. واکاوی سیاست‌ها با روش تحلیل محتوا و اولویت‏بندی برنامه‌های توسعه با مدل تصمیم‌گیری مجموع وزنی سلسله‌مراتبی (HAW) و روش وزن‌دهی آنتروپی شانون انجام شد. نتایج نشان می‌دهد اصطلاح کارآفرینی، از برنامه دوم توسعه در اسناد سیاستی کشور استفاده شده است؛ ولی اصطلاح کارآفرینی پایدار هنوز به کار نرفته است و یک رویکرد جامع و یکپارچه در راستای کارآفرینی پایدار در اسناد وجود ندارد؛ چنانکه بعد ‏زیست‌محیطی در بیشتر اسناد اهمیت بسیار کمی داشته است. لذا شایسته است در راستای وارد نمودن اندیشه کارآفرینی پایدار به نظام سیاستگذاری کشور اقدام شود. به لحاظ امکان ورود اندیشه پایداری و کارآفرینی در اسناد سیاستی کشور و همچنین وجود واحدهای ثبت مبین کارآفرینی پایدار متأثر از این امر، سیاست‌های کلان ملی شامل قانون اساسی، سند چشم‌انداز و سیاست‌های آن و سیاست‌های برنامه‌های توسعه، ممانعتی برای ورود اندیشه کارآفرینی پایدار ندارند. از نظر اهمیت مقوله‌‌های عام مبین کارآفرینی پایدار و وزن آنها در سیاست‌های کشاورزی برنامه‏های توسعه پنج‏ساله، برنامه دوم در اولویت و سپس برنامه‌های اول، پنجم، چهارم و سوم قرار در اولویت داشتند. https://jrur.ut.ac.ir/article_62142_26a95a5834c46c93a5c200bfc6da212f.pdf