دانشگاه تهران پژوهش های روستائی 2008-7373 9 4 2019 02 20 Deep Delving Into the Meaning of ‘Native House’ Through a Phenomenological Method:A Case Study of Rural Houses in Mokrian Area, Iran کاوش عمیق معنای خانه بومی به روش پدیدار‌شناسی (مورد مطالعه: خانه روستایی منطقه موکریان ایران) 646 661 67948 10.22059/jrur.2018.252609.1220 FA بایزید گلابی دانشجوی دکترای معماری، گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. قادر بایزیدی استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. ارسلان طهماسبی استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. جلیل سحابی استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. Journal Article 2018 02 24 The present study aims to qualitatively explore the meaning of the architecture of the native houses in the Mokrian region, Iran, from a phenomenological point of view. The ultimate goal is to catch a clear sight of that architecture so as to discover and reveal the semantics derived from the creation, development and essence of the houses. The approach of the study is phenomenology, and the data analysis is qualitative. It is conducted based on Max van Manen’s theory and the MST method. The researcher attended the study area, scrutinized the architecture of the houses, conducted open and deep interviews, and recorded the accounts given on personal life experiences, heard experiences, and characteristics of residence in that area. From the data obtained, important commentaries, 87 sentences and 15 themes were selected as the main defining features of the native houses in Mokrian. By integrating, comparing and pondering those features, a core title was developed to represent the true meaning of the houses. It read "Mokrian House Marks Self-Representation, Sense Manifestation, and Human Life Depiction”. پژوهش حاضر به مطالعه کیفی معنای معماری خانه‌های بومی منطقه ‌موکریان ‌ایران از منظر پدیدارشناسی می‌پردازد. هدف نهایی از نگرش ناب به معماری خانه‌های موکریان، کشف و آشکارگی نظام معنایی حاصل از گوهر دریافت ماهیت و جوهر آن‌ها و فهم هستی و نحوه هستی یافتن خانه‌ها است. رویکرد پژوهش حاضر، پدیدارشناسی و نظام تجزیه‌وتحلیل اطلاعات و ارائه نظریه نهایی آن، کیفی ‌-روش ‌نظریه ‌ون‌مانن و روش ‌MST- است. محقق با حضور در منطقه موردپژوهش و غوطه‌وری در معماری خانه‌های موکریان و انجام مصاحبه‌های باز و عمیق و ثبت تحریرهای میدانی در ذیل سرفصل‌های تجربه زیسته، تجربه نیابتی و خصائص ‌هستندگی نسبت به گردآوری ‌اطلاعات اقدام نموده و تفاسیر ‌مهم، 87 عبارت و 15 تم‌‌‌معنی به عنوان مؤلفه‌های ‌اصلی معنا بخش خانه‌های بومی موکریان شناسایی و تدوین گردید. با یکپارچه کردن، مقایسه، و تعمق پیرامون معیار‌های به دست آمده، یک مقوله ‌هسته تحت‌عنوان "خانه موکریان‌:‌ بازنمون‌ خویشتن، تجلی‌ حس ‌بودن و تبیین ‌هستی ‌انسان" به‌عنوان معنای حقیقی خاص خانه‌های ‌منطقه‌ موکریان ایران انتخاب گردید. https://jrur.ut.ac.ir/article_67948_8cb7e5f48859e9314a6323675ece1c18.pdf