دانشگاه تهران پژوهشهای روستائی 2008-7373 11 2 2020 08 22 Assessment of Social Carrying Capacity of the Host Community for the Tourism Development (Case Study: Coastal Villages in North Daboi District, Mahmoodabad Township) سنجش ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان نسبت به توسعه گردشگری (موردمطالعه: روستاهای ساحلی دهستان دابوی شمالی - شهرستان محمودآباد) 318 331 75411 10.22059/jrur.2020.288794.1404 FA ناصر علیقلی زاده فیروزجایی استادیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. فرامرز بریمانی استاد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. نوابه تقی زاده ارمکی کارشناس ارشد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. Journal Article 2019 09 21 The purpose of this research is to determine the tourism social carrying capacity of the host society and identify the factors affecting it in the coastal villages of Mahmoodabad. The research method is descriptive-analytic based on surveying. The statistical population of the study is all the household heads of the coastal villages of Darwishabad and Chucksar in the North Daboi District of Mahmoodabad Township. The statistical population of the study consists of 343 household heads. The research data were collected through a questionnaire. Data were analysed by one-sample t-test, paired t-test, and correlation, multiple regression, and path analysis. The results of the studies show that, overall, the social carrying capacity of the host society for tourism development is higher than the average level and the assumed mean rank. Therefore, the social carrying capacity of the host society has not yet reached the saturation level. The results also indicate that among the factors affecting the level of the social carrying capacity of the host society, residents’ attitude towards the economic effects of tourism development has the most direct effect and the variable of residents' attitude toward the environmental impacts of tourism development has the most significant reverse effect on the social carrying capacity of the host community. هدف از این تحقیق شناخت و تبیین وضعیت ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان و شناسایی عوامل مؤثر بر آن در روستاهای درویش‌آباد و چاکسر از شهرستان محمودآباد است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی مبتنی بر پیمایش است. داده‌های تحقیق از طریق  پرسشنامه محقق ساخته جمع‌آوری شده است. جامعه آماری تحقیق کلیه سرپرستان خانوار روستاهای ساحلی درویش‌آباد و چاکسر در محدوده دهستان دابوی شمالی از شهرستان محمودآباد است. تعداد جامعه آماری این تحقیق 343 خانوار است و بر اساس فرمول نمونه‌گیری کوکران، تعداد 200 سرپرستان خانوار به‌عنوان حجم نمونه به روش تصادفی ساده مورد انتخاب قرار گرفته‌اند. داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق آزمون‌های آماری تی تک نمونه‌ای، تی مستقل و تحلیل مسیر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که به‌طورکلی ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان نسبت به توسعه گردشگری  بالاتر از حد متوسط و میانگین عددی مفروض است. بنابراین هنوز ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان به آستانه اشباع نرسیده است. همچنین نتایج بیانگر آن است که در بین عوامل مؤثر بر سطح ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان، متغیرهای نگرش ساکنین نسبت به اثرات اقتصادی توسعه گردشگری دارای بیشترین تأثیر مستقیم معنادار و متغیر نگرش ساکنین نسبت به اثرات محیطی توسعه گردشگری دارای بالاترین تأثیر معکوس معنادار بر ظرفیت تحمل اجتماعی جامعه میزبان بوده‌اند. https://jrur.ut.ac.ir/article_75411_0d6aa62df752bd35ebc5ecb9a0569ac9.pdf