بررسی روشهای سازگاری روستاییان با کم آبی در استان خوزستان: کاربرد تئوری بنیانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه زنجان

2 دانشگاه رامین خوزستان

چکیده

سازگاری با تنش‌های آب جهت حمایت از معیشت و تأمین امنیت غذایی از اهمیت بسیاری برخوردار است. بااین‌حال، نوع و میزان استراتژی‌های سازگاری در مناطق و بسترهای اجتماعی-اقتصادی و اگرو اکولوژیکی آنان متفاوت است. شناسایی و طبقه‌بندی روش‌های سازگاری مبتنی بر داده‌های تجربی می‌تواند به طراحی و اجرای مشوق‌ها، قوانین و یا اصلاحات نهادی کمک کند. ازاین‌رو هدف مطالعه حاضر شناسایی انواع روش‌های سازگاری با تنش‌های آبی با استفاده از روش کیفی تئوری بنیانی می‌باشد. تکنیک‌های به کار رفته برای جمع‌آوری داده‌ها عبارت‌اند از مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساختاریافته، یادداشت‌های میدانی و ضبط شواهد و یافته‌ها که در جریان مصاحبه‌ها صورت گرفت. اشباع نظری داده‌ها، با استفاده از نظرات 41 نفر از کارشناسان جهاد کشاورزی و کشاورزان به دست آمد. بر اساس یافته‌های تحقیق روش‌های سازگاری به 4 دسته کلی شامل تغییر در عملیات کشاورزی، مدیریت آبیاری، مدیریت مالی و اقتصادی و مدیریت اجتماعی تقسیم‌بندی گردید. روش‌های مدیریت عملیات کشاورزی به‌نوبه خود شامل دو دسته مدیریت محصول و مدیریت مزرعه بوده است. مدیریت آب شامل صرفه‌جویی در آب و فناوری تأمین آب، روش‌های مدیریت اقتصادی شامل، تنوع‌بخشی به درآمد یا شغل، بیمه کشاورزی، پس‌انداز کردن و صرفه‌جویی در هزینه‌ها و دریافت کمک مالی به‌صورت قرض یا وام بوده است. مدیریت اجتماعی در زیر طبقه مهاجرت و شبکه‌سازی و گسترش دانش به منظور افزایش آگاهی در مورد روش‌های کاهش آسیب بوده است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 22 شهریور 1399
  • تاریخ دریافت: 16 اردیبهشت 1399
  • تاریخ بازنگری: 26 مرداد 1399
  • تاریخ پذیرش: 09 شهریور 1399