تبیین سینومرفی در قرارگاه‌های رفتاری بر اساس شیوه زندگی در خانه‌های محلی روستایی مبتنی بر خوانش از ادبیات داستانی - اقلیمی (مطالعه موردی داستان خوندشت نوشته ناصر وحدتی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران

2 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران، ایران

3 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد واحد قزوین، قزوین، ایران

چکیده

مفهوم قرارگاه رفتاری که شاخه‌ای از روان‌شناسی محیط است ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی اﻟﮕﻮی رﻓﺘﺎری ﭘﺎﻳﺪار در ﻣﻜﺎن، ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﺤﻴﻂ و اﻧﺴﺎن می‌باشد. بین تمام مؤلفه‌های قرارگاه رفتاری (کالبدی و الگوهای رفتاری) درهم‌تنیدگی وجود دارد. این ویژگی را هم ساختی (سینومرفی) می‌نامند. ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑـﺎ ﺑﺮرﺳـﻲ مؤلفه‌های سینومرفی و مطالعه موردی خوانش از داستان خوندشت نوشته ناصر وحدتی در حوزه ادبیات داستانی اقلیمی به منزله اسنادی که حاوی اطلاعات بسیاری درباره شیوه زندگی، اقلیم، معماری و...است در پی پاسخ به این دو پرسش است: 1. چگونه می‌توان با روش تحلیل و خوانش وجه معنایی در ادبیات داستانی به بررسی سینومرفی رفتار و کالبد در خانه‌های بومی پرداخت؟ 2. بر اساس خوانش از داستان موردمطالعه کدام مؤلفه‌های سینومرفی بیشترین تأثیر در شکل‌گیری قرارگاه‌های رفتاری در خانه‌های بومی را دارند؟ روش تحقیق برحسب هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده‌ها از نوع توصیفی - تحلیلی است. بخش توصیفی مبتنی بر شیوه‌ی اسنادی و مطالعه در نمونه موردی است. بخش تحلیلی که خوانش توصیفات از ادبیات داستانی - اقلیمی است باتکیه‌بر روش تحلیل محتوای تلفیقی (کمی و کیفی) انجام‌گرفته. نتایج بررسی حاکی از این است که بر اساس استناد به مطالعه موردی، واکنش‌های آموخته شده و نیروهای فیزیکی مهم‌ترین عوامل سینومرفی در شکل‌گیری قرارگاه‌های رفتاری در خانه بومی موردمطالعه در داستان هستند. همچنین درجهت پاسخ به پرسش اول مدل مفهومی برای این خوانش در پایان مقاله ارائه گردیده است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 29 مرداد 1400
  • تاریخ دریافت: 30 آبان 1399
  • تاریخ بازنگری: 23 بهمن 1399
  • تاریخ پذیرش: 19 مرداد 1400